„Jestem biedną sierotą” – wspomnienie babci

“Jestem biedną sierotą…” – to prawie jedyne polskie zdanie, które moja babcia Anastasia pamiętała ze szkolnych lat. Uczęszczała do polskiej szkoły do ​​szóstej klasy, bo wtedy, tam gdzie mieszkała, była Rzeczpospolita, a nie Ukraina. Dlaczego pamiętała tylko to? Bo była ósmym dzieckiem w wielodzietnej rodzinie, chodziła do szkoły w znoszonych butach starszego rodzeństwa. Naprawdę chciała się uczyć, była sumienna i aktywna. Dostała rolę w szkolnym teatrze, miala zagrać sierotę. Ale to wcale jej nie zasmuciło, była z tego bardzo dumna.